Jak puścić żal do rodziców?

Najpierw powiedz prawdę o tym, co się stało — żal twardnieje właśnie tam, gdzie krzywdy nigdy nie nazwano. Wolno ci powiedzieć to Bogu wprost. Potem, jeśli zdołasz, poproś, byś zobaczył ich jako ludzi kiedyś tak samo niedokończonych jak ty teraz, co nie znaczy ich usprawiedliwiać. Proś o granicę, której potrzebujesz, i o wolność, by przestać przeżywać na nowo dzieciństwo, do którego nie można wrócić.

Słowo brzmi tu mechila — uwolnienie: nie uznać rany za dopuszczalną, lecz odłożyć nadzieję na przeszłość, która już się nie zmieni.

Ze źródeł „Choćby mnie ojciec i matka opuścili, Pan mnie przygarnie” — Psalm 27