Jak przestać zazdrościć tego, co mają inni?

Powiedz zazdrość na głos, zamiast przebierać ją za zasadę. Nazwana, maleje; nienazwana, zamienia się w pogardę i zaczyna nazywać się osądem. Potem proś o dwie rzeczy: o dość na własne życie i o zdolność szczerej radości za kogoś innego. Pomaga pamiętać, że porównujesz całe swoje życie z widoczną powierzchnią jego — nie masz pojęcia, jakie są jego noce.

Tradycja ceni histapkut — poprzestawanie, zadowolenie: nie posiadać mało, lecz trudniejsza sztuka wiedzieć, kiedy to, co masz, wystarcza.

Ze źródeł „Nie bój się, gdy ktoś się bogaci… bo umierając nic nie zabierze” — Psalm 49